Μια μυρωδάτη γλυσταρκά που εδώ και μισό αιώνα φτιάχνεται με το ίδιο ακριβώς μεράκι και τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Απόγευμα Σαββάτου μπαίνω στον παλιό Στρόβολο. Περνώντας έξω από το Παραδοσιακό Αρτοποιείο, κοντά στην εκκλησία της Παναγίας Χρυσελεούσης, θυμάμαι ότι μου είχαν πει πρόσφατα για τα ωραία μπισκότα (παστούδες) που φτιάχνει και προσφέρει εκεί ο Γιώργος, οπότε δεν έχασα την ευκαιρία να σταθμεύσω απέναντι.

Πάντα αγαπώ να μπαίνω στα παλιά ζαχαροπλαστεία, στα παλιά αρτοποιεία, στα παλιά μαγειρεία… Εκεί που ο χρόνος έχει σταματήσει στο μακρινό παρελθόν, εκεί που οι ρυθμοί είναι αργοί, εκεί που καμιά εξέλιξη και καμιά φιλοσοφία μαζικής παραγωγής δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το μεράκι, τις συνταγές από τα ξεθωριασμένα παλιά τεφτέρια και τις ορίτζιναλ γεύσεις.

Πήρα λοιπόν μερικά μπισκότα και φτάνοντας στο ταμείο βλέπω απέναντί μου, στον τοίχο, μια φωτογραφία με τους βραβευμένους το 2015 στα Βραβεία Ποιότητας του Γαστρονόμου. Πάνω στην εικόνα αναγνωρίζω διάφορες γνωστές προσωπικότητες, κυρίως από την οινοποιία του νησιού, οπότε εξ αφορμής ξεκινώ μια συζήτηση με τον ιδιοκτήτη, ο οποίος με τη σειρά του με ενημερώνει πως τότε είχε βραβευτεί και η δική τους επιχείρηση με το Βραβείο Ποιότητας Αρτοποιίας – Ζαχαροπλαστικής. Συγκεκριμένα, είχε βραβευτεί η γλυσταρκά τους.

Δεν το γνώριζα, οπότε μαθαίνοντάς το σχεδόν ενστικτωδώς κατευθύνθηκα στο σημείο με τις δεκάδες μυρωδάτες γλυσταρκές και πήρα μερικές για το σπίτι. Θα ήταν άδικο, σκέφτομαι, να φύγω χωρίς την επισήμως καλύτερη γλυσταρκά του νησιού.

«Ποιο είναι το μυστικό της συνταγής σας;», ρωτώ τον Γιώργο, μη ελπίζοντας φυσικά να λάβω κάποια ικανοποιητική απάντηση. «Δεν έχει κάποιο μυστικό, η συνταγή είναι ίδια από την αρχή. Ίσως τη διαφορά την κάνουν τα αρωματικά μας».

Ανατρέχοντας πάντως στο άρθρο της Καθημερινής με αφορμή τη συγκεκριμένη βράβευση τότε, μαθαίνω πως η παράδοση θέλει τις καλύτερες γλυσταρκές να γίνονται στη Μεσαορία, απ’ όπου καταγόταν ο πατέρας του Γιώργου, Γιάννης Γεωργίου. Το ζυμάρι ήταν πάντα σφικτό και ζυμωνόταν με αλεύρι και νερό. Μέσα στο ζυμάρι έβαζαν ζάχαρη, φυστικέλαιο και κανέλα. Μετά το πλάσιμο τις έβαζαν μέσα στο σουσάμι και πρόσθεταν μαυρόκοκκο και γλυκάνισο. Όταν ψήνονταν, τις έβαζαν για δεύτερη φορά στο φούρνο για να γίνουν παξιμάδια. Τα παλιότερα χρόνια την ονόμαζαν και «γυρισταρκά» και τριγυρνώντας στο χωριό την προσέφεραν για να καλέσουν τους χωριανούς σε γάμο. Τα σχέδια που έδιναν στις γλυσταρκές ήταν πολλά, με τα πιο συνηθισμένα την καντζελλωτή, την αρβαλωτή, τη φοινικωτή, τη σταυρωτή και τη λοξή. Όλες αυτές οι πληροφορίες, αντλούνται φυσικά από το βιβλίο των Κυπρή και Πρωτοπαπά Κυπρή «Παραδοσιακά ζυμώματα της Κύπρου» (έκδοση 2003).

Την επόμενη φορά που θα περνάτε από τον παλιό Στρόβολο αξίζει να κάνετε μια στάση στο Παραδοσιακό Αρτοποιείο, το οποίο λειτουργεί από το 1975, προσφέροντας νόστιμα γλυκά και αρτοποιήματα, φτιαγμένα πάντα με αγνές πρώτες ύλες. Εκτός από τις γλυσταρκές με το μπόλικο σουσάμι, θα βρείτε επίσης παραδοσιακό κουλούρι, μπισκότα, παξιμάδια, κολοκοτές, ταχινόπιτες και μπουρέκια με αναρή, χαλλούμι, κιμά και της σάτζιης.

Info
Τηλ. 22425338
Αρχ. Κυπριανού 74, Στρόβολος