Η ομιλία του σπουδαίου σεφ Χριστόφορου Πέσκια στα Wiz 50 Best Restaurants ήταν μια ωδή στην κυπριακή κουζίνα -αυτήν που σέβεται το παρελθόν της αλλά συνάμα εξελίσσεται.

«Ζήτω τα αφέλια, ζήτω τα κουπέπια, το λουβί το φρέσκο, οι πατάτες οι αντιναχτές, αλλά ζήτω και το αβοκάντο τοστ με το παξιμάδι της Αργάκας, ζήτω το carpaccio της κουρκούνας με το περγαμόντο και ζήτω το latte χαρουπόμελου», λέει ο σπουδαίος συμπατριώτης μας σεφ κλείνοντας την ομιλία του, αποσπώντας ένα ζεστό χειροκρότημα από όσους βρίσκονταν στην αίθουσα της τελετής των Wiz 50 Best Restaurants.

Η γαστρονομία ξεκινά απ’ τα προϊόντα

Η ομιλία αφορούσε στην κυπριακή κουζίνα. Ο σεφ ξεκίνησε να μας λέει ότι η γαστρονομία ξεκινά απ’ τα προϊόντα, κάνοντας αρχικά αναφορά στο Foie Gras, το Roquefort και τις Φακές Le Puy για τις οποίες, όπως είπε, του είχε μιλήσει ένας Γάλλος σεφ κατά τη θητεία του στο Παρίσι, όταν ο ίδιος τον ρώτησε πώς απέκτησε τόσο μεγάλη φήμη η γαλλική κουζίνα, αλλά και για το Txakoli που έπιναν όλοι στο San Sebastian. Θέλησε με αυτό τον τρόπο να δώσει έμφαση στη σημαντικότητα των προϊόντων. 

Και αμέσως μετά εστίασε στο πώς ο κάθε λαός αξιοποιεί τα προϊόντα, τα οποία είναι κοινά πχ στη Μεσόγειο, για να δημιουργήσει. «Από τα δημητριακά (σιτάρι) και το γάλα οι Ιταλοί έκαναν πίτσα και οι Κύπριοι έκαναν τραχανά. Τα υλικά, τα πιο σημαντικά είναι κοινά. Οι Ιταλοί έκαναν πίτσα, εμείς κάναμε τυρόπιτα, στον Λίβανο έκανα τη fattoush. Με τα ίδια υλικά. Με το σιτάρι, το λάδι, το αλεύρι, το γάλα και το αλάτι, που είναι τα πιο σημαντικά υλικά.

Η κάθε κοινωνία ή κάθε τόπος, έπαιρνε αυτά τα υλικά και έκανε κάτι. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι είναι σημαντικοί».

Τα προϊόντας μας είναι που δίνουν χαρακτήρα στην κουζίνα μας

«Η κυπριακή κουζίνα είναι το χαλούμι, αυτό με το αιγινό ή το πρόβειο γάλα, ο τραχανάς, το κυπριακό γιαούρτι που θεωρώ ότι είναι το καλύτερο γιαούρτι στον κόσμο, το κολοκάσι, η λουβάνα, τα αγρέλια, τα στρουθκιά, το πληγούρι, η λούντζα, η τσαμαρέλλα, η κουλούμπρα, ο κόλιανδρος. Και το πιο σημαντικό για την κυπριακή κουζίνα είναι να προστατεύσουμε αυτά τα προϊόντα, γιατί πρέπει να καταλάβουν ότι αυτά είναι που δίνουν χαρακτήρα στην κουζίνα μας. Οι μάγειρες είμαστε τόσο καλοί όσο τα προϊόντα που χρησιμοποιούμε. Και για να προστατεύσουμε τα προϊόντα πρέπει να προστατεύσουμε τους παραγωγούς, τους γεωργούς και τους βοσκούς».
 

Ζήτω τα αφέλια, αλλά ζήτω και το latte χαρουπόμελου

Στο τελευταίο κομμάτι της ομιλίας του μίλησε για την πρόσθετη αξία που πρέπει να έχει η κυπριακή γαστρονομία, αλλά και για το fusion που δεν πρέπει να το φοβομάστε. «Πρέπει να κάνουμε το 1+1 να ισούται με 3. Πρόσθετη αξία. Θέλουμε η γαστρονομία να είναι πόλος έλξης. Τα προϊόντα που βγάζει ο τόπος και οι ιστορίες που βγάζουν οι άνθρωποι με αυτά τα προϊόντα. 

Η κυπριακή κουζίνα για να πάει μπροστά πρέπει να σεβαστεί το παρελθόν της, αλλά συνάμα πρέπει να θυμόμαστε ότι η παράδοση ενός τόπου δεν είναι φωτογραφία στον χρόνο αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται. Ζήτω λοιπόν τα αφέλια, ζήτω τα κουπέπια, το λουβί το φρέσκο, οι πατάτες οι αντιναχτές, αλλά ζήτω και το αβοκάντο τοστ με το παξιμάδι της Αργάκας, ζήτω το carpaccio της κουρκούνας με το περγαμόντο και ζήτω το latte χαρουπόμελου».