02/04/2019

Η Ειρήνη Γεωργαλλά δοκιμάζει τα εστιατόρια της Κύπρου και καταγράφει τις εμπειρίες της.

Η ομορφιά κρύβεται στην απλότητα. Αυτό σκέφτομαι για την περίπτωση της «Μπέμπας», που είναι από εκείνα τα εστιατόρια που καταφέρνουν να εκφράσουν ξεκάθαρα το concept τους μέσα από όλα τα στοιχεία τους. Η κουζίνα, η λιτή και ταυτόχρονα ζεστή διακόσμηση, η εγκάρδια και άψογη εξυπηρέτηση, μέχρι και η μουσική υπόκρουση – όλα – δηλώνουν απερίφραστα την ελληνικότητα της ταυτότητας του μαγαζιού. Κι αυτό δημιουργεί στον πελάτη μια ευχάριστη αίσθηση άνεσης και οικειότητας.

Το μενού είναι μονοσέλιδο, με πιάτα που ενίοτε εμπλουτίζονται με σύγχρονο twist. Σε αυτά προστίθενται και πιάτα ημέρας με εποχικά υλικά, όπως τα άγρια μανιτάρια αναθρήκας, καθώς και φρέσκιες πίτες που ψήνονται σε παραδοσιακό ξυλόφουρνο. Η πλάστιγγα γέρνει περισσότερο προς τα κρεατικά, με παλατιανούς κεφτέδες με μαρμελάδα ντομάτας, ντοματοκεφτέδες με γιαούρτι, κοτόπουλο κοντοσούβλι, χοιρινή μπριζόλα, σπαλομπριζόλα, μπιφτέκια σχάρας και γεμιστό ψαρονέφρι. Από θαλασσινά, σερβίρεται λαβράκι με μους κουνουπίδι και καλαμαράκι τηγανητό με πέστο φρέσκων μυρωδικών. Τη συγκεκριμένη μέρα προσφερόταν και καλαμάρι ψημένο σε κάρβουνο. Η λίστα κρασιών είναι καλοσχεδιασμένη και ακολουθεί πιστά την τάση του μαγαζιού, με ετικέτες από τον κυπριακό και ελληνικό αμπελώνα (τιμές €20 - €32 το μπουκάλι).

Από τα ορεκτικά ξεχώρισα τη «γήινη» σαλάτα με κόκκινα και κίτρινα παντζάρια και μήλα, με ωραία πινελιά την ξινομυζήθρα, ενώ η φάβα με κυπριακή λουβάνα και κουτρούβι ήταν γευστική και βελούδινη. Το βοδινό συκώτι ήταν κορυφαίο: ζουμερό, ψημένο άψογα και με την απαραίτητη ένταση, συνοδευμένο με τριμμένο καρότο και κουλούμπρα και καρυκευμένο με καπνιστή πάπρικα, μπόλικο λεμόνι και χοντρό αλάτι.

Η καλή τεχνική της κουζίνας φάνηκε και στα κύρια πιάτα, με σωστά ψησίματα στο λαβράκι και το ψητό καλαμάρι. Μόνο τα μπιφτέκια σχάρας δεν με έπεισαν, που αν και μυρωδάτα, ήταν πιο στεγνά από όσο θα τα ήθελα.

Από τα επιδόρπια, μου άρεσε η καρυδόπιτα με κανταΐφι και παγωτό βανίλια, που ξεχείλιζε από γλυκάδα και άρωμα κανέλας. Η πάβλοβα με κρέμα λεμονιού είχε ευχάριστη και ανάλαφρη ξινή γεύση, όμως η μαρέγκα είχε υπερβολικά κολλώδη υφή. Η γενικότερη σχέση ποιότητας-τιμής είναι πολύ καλή, αν και οι τιμές στις σαλάτες και τα ορεκτικά φαίνονται λίγο τσιμπημένες. Για πλήρες γεύμα και ποτήρι κρασί θα πληρώσετε περίπου €35 το άτομο.

Καταληκτικά, θεωρώ πως το δυνατό χαρτί της «Μπέμπας» είναι η απλή και ξεκάθαρη ταυτότητα του μαγαζιού που εκφράζεται μέσα από αξιόλογα πιάτα, χωρίς ιδιαίτερες φανφάρες και μοντερνισμούς. Οι εκτελέσεις δεν αγγίζουν σε όλες τις περιπτώσεις την τελειότητα κι ενδεχομένως να χρειάζονται και πιο τολμηροί συνδυασμοί στις γεύσεις και τα υλικά. Παρόλα αυτά, η συνολική εμπειρία είναι τόσο γοητευτική, που δεν έχεις άλλη επιλογή από το να επιστρέφεις.

Βαθμολογία: 3.5/5

Για τη συγγραφή του κειμένου η επίσκεψη έγινε χωρίς γνωστοποίηση και χωρίς διαφημιστικό σκοπό. Ο λογαριασμός πληρώθηκε από την κα Γεωργαλλά.