Ούσα μία από τους κριτές του «Wiz 50 Best Restaurants» και έχοντας επισκεφθεί δεκάδες εστιατόρια, θεωρώ ότι πλέον έχω αρκετή εμπειρία ώστε να κρίνω αν τα χρήματα που έχω δώσει ανταποκρίνονται στη γαστρονομική εμπειρία που έζησα.

Έχω βρεθεί σε αρκετά υπερεκτιμημένα εστιατόρια που δεν κάλυψαν στο ελάχιστο τις προσδοκίες μου. Έχω επισκεφθεί ακριβά εστιατόρια όπου δοκίμασα γεύσεις που, ακόμη και χρόνια μετά, όταν τις σκέφτομαι, αναστατώνουν τους γευστικούς μου κάλυκες (ομολογώ πως δεν ήταν πολλά). Έχω πάει, όμως, και σε μικρά ταβερνάκια, όπου το μεράκι του μάγειρα και η φρεσκάδα του φαγητού μού έχουν χαρίσει τις πιο ευχάριστες γαστρονομικές εμπειρίες.

Το συμπέρασμα είναι ότι οι θετικές ή αρνητικές εντυπώσεις μου διαμορφώνονται, σε μεγάλο βαθμό, από τις λεπτομέρειες. Από την ευγένεια των σερβιτόρων, τη φαντασία του σεφ, τη φρεσκάδα των πρώτων υλών, τη διακόσμηση, αλλά και τη μουσική, η οποία πρέπει να συνάδει με τον χώρο και, παράλληλα, να σου επιτρέπει να ανταλλάξεις μια κουβέντα με τους συνδαιτυμόνες σου.

Όσο, όμως, κι αν ένα εστιατόριο πληροί όλες τις προδιαγραφές και παίρνει άριστα στα παραπάνω, υπάρχει μία λεπτομέρεια η οποία, κατ’ εμέ, είναι ανυπέρβλητα σημαντική. Κι αν αυτή απουσιάζει, μπορεί να ακυρώσει τα πάντα.

Πρόσφατα βρέθηκα σε ένα όμορφο εστιατόριο. Οι σερβιτόροι με υποδέχτηκαν ευγενικά και με οδήγησαν στο τραπέζι μου. Πολύ γρήγορα έφεραν το μενού, καθώς και τον κατάλογο κρασιών, ο οποίος ήταν πλήρως ενημερωμένος. Τελικά, επειδή ήταν και μεσημέρι, αποφάσισα να πιω αναψυκτικό.

Το φαγητό δεν άργησε να φτάσει. Επρόκειτο για ψαρικά, τα οποία ήταν όλα, ανεξαιρέτως, εύγευστα. Όταν ήρθε η ώρα του λογαριασμού, η απόδειξη έγραφε 55 ευρώ. Μου φάνηκε σχετικά δίκαιο ποσό, δεδομένου ότι τα τρία πιάτα που είχα παραγγείλει είχαν να κάνουν με τη θάλασσα.

Σηκώθηκα με πολύ καλή εντύπωση, σκεπτόμενη ότι θα επέστρεφα με φίλους.

Καθώς έβγαινα, αποφάσισα να επισκεφτώ και την τουαλέτα.

Η κατάσταση εκεί ήταν, επιεικώς, απαράδεκτη. Τα καζανάκια δεν λειτουργούσαν σε καμία από τις τουαλέτες και δεν χρειάζεται να περιγράψω τι ακριβώς αντίκρισα.

Η εικόνα αυτή ακύρωσε αυτομάτως όλη την προηγούμενη θετική μου εντύπωση. Δεν επρόκειτο για ένα μεμονωμένο περιστατικό ούτε για πρόβλημα που περιοριζόταν σε μία μόνο τουαλέτα. Το ίδιο συνέβαινε και στις τρεις.

Ένα εστιατόριο που χρεώνει 55 ευρώ για ένα γεύμα οφείλει να διατηρεί καθαρούς και λειτουργικούς τους χώρους υγιεινής του. Στο κάτω κάτω, είναι θέμα σεβασμού προς τον πελάτη, ο οποίος το επέλεξε και διέθεσε τα χρήματά του για να απολαύσει μια ολοκληρωμένη εμπειρία φιλοξενίας.

Συμπέρασμα… Ένα εστιατόριο οφείλει να φιλοξενεί τον πελάτη συνολικά και όχι αποσπασματικά. Αν θέλεις να συγκαταλέγεσαι στα καλύτερα εστιατόρια του νησιού, είτε με βραβείο είτε διά στόματος των πελατών σου, οι καθαρές και λειτουργικές τουαλέτες θα πρέπει να αποτελούν εξίσου σημαντική προϋπόθεση με το να είναι οι πατάτες σου φρέσκες και εγχώριες.