Mε αφορμή την πρόσφατη απώλεια της Μάρως Κοντού, επανέρχονται στη μνήμη ιστορίες ανθρώπων που είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν και να συνεραστούν μαζί της. Ανάμεσα τους και ο Κύπριος σκηνοθέτης Κώστας Σιλβέστρος, ο οποίος είχε μιλήσει στο Wiz guide, σε συνέντευξη του στην Αφροδίτη Δερματά, για τη γενναιοδωρία και την ανθρωπιά της σπουδαίας ηθοποιού.

Ο Κώστας Σιλβέστρος θυμήθηκε ότι η πρώτη του επαγγελματική εμπειρία στο θέατρο Τέχνης ήταν δίπλα σε πέντε μεγάλες κυρίες του ελληνικού θεάτρου, μια από τις οποίες ήταν η Μάρω Κοντού.

«Κάναμε παρέα και βγαίναμε τα βράδια μετά τις παραστάσεις. Μας μιλούσε για τις ταινίες, τον Κωνσταντάρα, τον Χορν και τη Βουγιουκλάκη. Ήμουν μόλις 23 χρονών και ένιωθα πως είχα βρεθεί σε έναν μαγικό κόσμο», είχε αναφέρει.

Από όλες τις αναμνήσεις του, εκείνη που ξεχωρίζει είναι μια πράξη φροντίδας που, όπως λέει, δεν ξέχασε ποτέ.

«Λίγο πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα ήρθε στο θέατρο με πέντε διαφορετικά ταπεράκια με νηστίσιμα φαγητά. Όταν τη ρώτησα γιατί το έκανε, μου είπε ότι οι υπόλοιποι είχαν τους γονείς τους κοντά, ενώ εγώ ήμουν μόνος μου στην Αθήνα. Μου έφερε φαγητό για όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα. Δεν το ξεχνώ ποτέ», είχε εξομολογηθεί.

Ο σκηνοθέτης θυμάται και ένα περιστατικό από την πρώτη του παράσταση στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, δίπλα στη Μάρω Κοντού.

«Έπαιζα έναν μπάρμαν. Ερχόντουσαν στο μπαρ η Κοντού με τις υπόλοιπες ηθοποιούς και τους έβαζα ποτό. Έτρεμα τόσο πολύ στην πρεμιέρα που μόλις έφτασα πάνω από τη Μάρω Κοντού, την κατάβρεξα με το ουίσκι. Το χέρι της ήταν μούσκεμα. Βγήκα έξω και ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί.»

Όπως είχε εξομολογηθεί, μετά το τέλος της παράστασης η Μάρω Κοντού τον πλησίασε στα παρασκήνια και του μίλησε με τρόπο που δεν ξέχασε ποτέ.

«Άρχισε να μου λέει πόσο ασήμαντο ήταν στην πραγματικότητα αυτό το γεγονός. Το χειρίστηκε τόσο όμορφα, τόσο φιλοσοφημένα, που το έκανε να μοιάζει πολύ μικρό μέσα στο μεγαλείο του σύμπαντος. Με βοήθησε τόσο η κουβέντα της, ώστε κάθε φορά που ένιωθα τρακ πριν βγω στη σκηνή, σκεφτόμουν πόσο μικρός είμαι μέσα στον κόσμο. Φανταζόμουν το σύμπαν, τον γαλαξία μας, έφτανα στον πλανήτη Γη, μετά στην Ευρώπη, στην Ελλάδα, στην Αθήνα και τελικά κατέβαινα σε ένα υπόγειο και έβλεπα τον εαυτό μου σαν ένα μικρό πλάσμα που αγχωνόταν να ανέβει στη σκηνή. Έτσι διαχειριζόμουν και ματαίωνα το άγχος μου.»

Μέσα από αυτές τις μικρές ιστορίες, ο Κώστας Σιλβέστρος σκιαγράφησε όχι μόνο τη μεγάλη ηθοποιό, αλλά και τον άνθρωπο Μάρω Κοντού, μια προσωπικότητα που άφησε το αποτύπωμά της σε όσους είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν από κοντά.